راه و رسم دستیابی به نتایج عالی - ۲

راه و رسم دستیابی به نتایج عالی - ۲

در دسته‌بندی راه و رسم دستیابی به نتایج عالی | منتشر شده در 1397-07-26

در پست قبلی گفتیم که هدف گذاری بصورت طبیعی با مقاومت طبیعی عادتهای ما روبرو میشه و برای چیره شدن به این مقاومت طبیعی لازمه که از تکنیک استفاده کنیم و شاه کلید این تکنیک چیزی نیست جز ایجاد عادتهای جدید. خوب حالا باید چطوری عادتهای جدید تولید کنیم که هدف گذاری در ما نهادینه بشه.

برای این کار لازمه شما تبدیل به یک هدف گذارنده دایمی بشید ! یعنی بصورت دایمی برای خودتون هدف بزارید تا این کار تبدیل به یک عادت عمیق در شما بشه. 

انگار باز برگشتیم سره خونه اول ! مگه نگفتیم که این کار اصولا با مقاومت طبیعی نرم افزارهای ذهنی روبرو میشه ؟

اینکار یه شیوه روش مند داره که در پستهای بعدی کاملش میکنیم و اینجا قسمت اول از این فرآیند و بیان میکنیم. لازمه توجه داشته باشیم که مطالبی که ما بیان میکنیم برگرفته از نتایج مطالعات و تحقیقاتی هستش که در کتابها و سایتهای مختلف مطرح شده و همینطور تجربیات شخصی خود ما.

قدم اول:

همیشه لازم داریم که از ساده ترین روش ها استفاده کنیم بطوریکه کمترین مقاومت ایجاد بشه. یعنی با شناسایی عملکرد مغزمون، از نقاط کور عبور میکنیم و اولین نتایجمون رو بدست میاریم.

تمامی کارهایی که در طول روز باید انجام بدید و بنویسید و پس از انجام دادن اونها کنارشون تیک بزنید یا روی اونها خط بکشید. این کار باعث میشه کم کم وظرف مدت کوتاهی با یادداشت اهداف راحت بشید. درواقع عادت ثبت اهداف کوچک و درخودتون نهادینه میکنید و هربار که کاری رو انجام میدید، مغز به پاداش انجام اون کار و تیک خوردن اون هدف کوچک روی کاغذ به شما هورمون دوپامین جایزه میده ! دوپامین هورمون دستاورد هستش. وقتی دستاوردی بدست میاد دوپامین ایجاد میشه و درواقع طبیعت به دستاورد جایزه میده. همه عادتها با همین مکانیزم جایزه ایجاد میشه. اتفاقی که در مغز میفته بصورت ساده شده اینه: این کار مکانیزم جایزه رو فعال میکنه، پس تکرار شود !

حالا چرا باید بنویسیم ؟ چون نوشتن معادل تصویری همون دستاوردهای فیزیکی هستش که اجداد غارنشین ما و حتی قبل از اون و همینطور در حیوانات در طبیعت بدست میاوردن. جایزه دوپامین بخشی از فرآینده نرم افزاری هستش که بعنوان جایزه در ازای انجام کاری در راستای بقا داده میشه. نرم افزار: اگر این تلاش و انجام بدی => آنگاه سرخوشی جایزه دوپامین نصیبت میشه !

درواقع جایزه دوپامین درتکامل به این دلیل شکل گرفته که فرآیندهایی که به بقای هر گونه کمک میکنه با حسی خوشایند همراه بشه که این فرآیند تکراربشه. پس این یعنی این امکان وجودداره که کارهایی که به موفقیت ما کمک میکنه رو طوری طرح ریزی کنیم که جایزه دوپامین در طول مسیر مثل یک ابزار به ما کمک کنه !

حالا سوال اینجاست که اگر ثبت هدف جایزه داره پس چرا در هدف گذاری بلند مدت کار نمیکنه ؟ جوابش اینه که هدف گذاری بلند مدت برای مغز ما ناشناخته س و حتی وقتی بصورت مکتوب ثبت میشه، چون رسیدن بهش فوری صورت نمیگیره جایزه ای هم در کار نیست. درواقع اهداف بلند مدت مثل یک پله بزرگ هستش که فقط وقتی ازش بالا میری جایزه انجام داره، که این یعنی لزوم تبدیل پله بزرگ به پله های کوچک و بعد تقسیم همون پله های کوچک، به پله های کوچک تر.

پس در اولین قدم، کارهای روزمره خودتون و که حتما انجام میدید و بنویسید و بعداز انجام دادن اونها عادت هدفگذاری رو درخودتون ایجاد کنید. 

در پست بعدی مطالب جالب تری رو مطرح میکنیم.

تگ‌ها:هدف گذاری، نتایج، موفقیت